Θεατρικές Παραστάσεις

"Παίζοντας με τη φωτιά"
του Αύγουστου Στρίντμπεργκ

Ταυτότητα Παράστασης

ΘΕΑΤΡΟ ΝΕΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
Διεύθυνση: Αντισθένους 7 & Θαρύπου, Νέος Κόσμος
Τηλέφωνα: 92.12.900
Web: http://www.ert.gr/theatroneoukosmou/
E-mail: TheatroNeouKosmou@ert.gr

Πρεμιέρα: Τετάρτη 7 Δεκεμβρίου 2000
Παραστάσεις:
Τετ.έως Κυρ. 9.15 μ.μ.,
Σαβ.(λαϊκή) & Κυρ. 6.30 μ.μ.
Τιμές εισιτηρίων:
6.000 δρχ., λαϊκή 5.000 δρχ., φοιτητικό 4.000 δρχ.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση: Κοραλία Σωτηριάδου
Σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος
Σκηνικά: Εύα Νάθενα
Κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ
Μουσική: Μαρία Χριστίνα Κριθαρά
Παίζουν: Άλκης Κούρκουλος, Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης, Εβελίνα Παπούλια, Ηλίας Πετροπουλέας, Ράσμη Τσόπελα, Γιώτα Μηλίτση
[Χορηγός της παράστασης: COSMOTE]

Το έργο

Ο Στρίντμπεργκ έγραψε το Παίζοντας με τη φωτιά το καλοκαίρι του 1892, στο τέλος μιας ιδιαίτερα δύσκολης γι’ αυτόν περιόδου: είχε χωρίσει με τη γυναίκα του, τα οικονομικά του ήταν οικτρά και η αποτυχία της πειραματικής σκηνής που είχε ιδρύσει τέσσερα χρόνια νωρίτερα στην Κοπεγχάγη τον είχε κάνει να απομακρυνθεί από τη συγγραφή. Ωστόσο την άνοιξη του 1892 αρχίζει να κάνει ξανά σχέδια για την ίδρυση ενός πειραματικού θεάτρου. Γράφει μάλιστα τέσσερα μονόπρακτα, αλλά τη φόρμα του δεν την ξαναβρίσκει παρά με το Παίζοντας με τη φωτιά.

Το έργο, όπως πολύ συχνά συμβαίνει στον Στρίντμπεργκ, αντλεί το υλικό του από τις προσωπικές εμπειρίες του συγγραφέα. Συγκεκριμένα, συνδέεται με την επίσκεψη που έκανε το προηγούμενο καλοκαίρι στο σπίτι ενός φίλου του ζωγράφου και της ευκατάστατης οικογένειάς του σ’ ένα νησί στο αρχιπέλαγος της Στοκχόλμης.

Έξι πρόσωπα (το αντρόγυνο, ο φίλος, η ξαδέλφη, οι γονείς) παραθερίζουν σ’ ένα σπίτι κοντά στη θάλασσα, αναζητώντας τρόπους να ανανεώσουν τα ερωτικά τους ενδιαφέροντα. Η γυναίκα θα πέσει στην αγκαλιά του φίλου, σπρωγμένη σχεδόν από τον σύζυγο. Όμως τα παιχνίδια με τον έρωτα, με τη φωτιά, είναι επικίνδυνα, και στο τέλος καψαλίζονται όλοι.

Χρειάστηκε να περάσουν πέντε χρόνια για να κυκλοφορήσει το έργο στη Σουηδία, γιατί ο εκδότης του Στρίντμπεργκ φοβόταν ότι οι χαρακτήρες του έργου είναι εύκολα αναγνωρίσιμοι και θα ξεσπούσε σκάνδαλο. Στο μεταξύ ο Στρίντμπεργκ είχε εγκαταλείψει τη Σουηδία και από το Σεπτέμβριο του 1892 βρισκόταν στη Γερμανία. Το Παίζοντας με τη φωτιά έκανε πρεμιέρα τον Δεκέμβριο του 1893 στο θέατρο Λέσσινγκ του Βερολίνου σε σκηνοθεσία Μαξ Ράινχαρτ. Στην πατρίδα του συγγραφέα παρουσιάστηκε πρώτη φορά το 1907 από μια παρέα ερασιτεχνών. Στο μεταξύ, το δικό μας Βασιλικό Θέατρο είχε παρουσιάσει το έργο σ’ ένα πρόγραμμα με άλλα μονόπρακτα τον Φεβρουάριο του 1903 -το παρθενικό ανέβασμα του Στρίντμπεργκ μπροστά σε ελληνικό κοινό, του οποίου παραμένει μέχρι σήμερα ένας από τους πιο ευνοημένους συγγραφείς.

Σημείωμα Σκηνοθέτη Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου

...Στο Παίζοντας με τη φωτιά όλα αρχίζουν και τελειώνουν μέσα σ’ ένα καλοκαιριάτικο πρωινό. Κάτω από το φως του ήλιου, οι ψυχές των ανθρώπων είναι εκτεθειμένες στα βλέμματα των άλλων, πάνω και κάτω από τη σκηνή, όπως στο τραπέζι του ανατομείου. Κάτω απ’ την ανέμελη επιφάνεια, μπορεί κανείς να διακρίνει την πλήξη και τις βαλτωμένες σχέσεις. Τα πρόσωπα προσπαθούν να γεμίσουν τα κενά της ζωής τους, να δώσουν νόημα στην ύπαρξή τους. Πώς; Ανανεώνοντας τα ερωτικά τους ενδιαφέροντα. Αρπάζονται απ’ ό,τι βρίσκεται μπροστά τους. Θέλουν και δε θέλουν, είναι και δεν είναι έτοιμοι. Εξαπατούν, αλλά κυρίως αυταπατώνται, εναλλάσσοντας συνεχώς τους ρόλους του θύτη και του θύματος, μέσα σε μια ατμόσφαιρα αισθησιασμού και συναισθηματισμού. Παίζουν με τον έρωτα -με τη φωτιά-, στο τέλος όμως καψαλίζονται όλοι. Γιατί κανείς δε μπορεί να καυχηθεί πως το ξέρει αυτό το παιχνίδι. Τα πρόσωπα πάσχουν. Κι όμως, αυτό το έργο ο Στρίντμπεργκ το ονομάζει «κωμωδία». Ίσως γιατί τα δράματα των ανθρώπων παραείναι ρηχά μερικές φορές, κι η ζωή μοιάζει να τους περιγελάει. Μια κωμωδία λοιπόν, φτιαγμένη από τα υλικά του δράματος. Στην κόψη του ξυραφιού.