Θεατρικές Παραστάσεις
Στο βυθό του Μαξίμ Γκόρκυ
- Μια παράσταση από το Θέατρο Τόπος Αλλού
Ταυτότητα Παράστασης
ΘΕΑΤΡΟ Τόπος Αλλού
Διεύθυνση: Κεφαλληνίας 17 & Κυκλάδων
Τηλέφωνα: 86.79.535, 86.48.351, 84.54.600
Φαξ: 86.15.737
Web: http://www.topos-allou.gr/
E-mail: aeroplio@aeroplio.gr
Πρεμιέρα: 7 Δεκεμβρίου 2000
Συντελεστές
Διασκευή-Σκηνοθεσία: Νίκος Καμτσής
Σκηνικά-κοστούμια: Μίκα Πανάγου
Μουσική:
Πλάτωνας Ανδριτσάκης
Παίζουν:
Γιάννης Θωμάς,
Λύδια Λένωση,
Ζαχαρίας Ρόχας,
Τάκης Χρυσούλης,
Μαίη Σεβαστοπούλου,
Στάθης Σύρος,
Έλενα Καστανά,
Νίκος Καραστέργιος,
Βασίλης Μήλιος,
Κατερίνα Μανουσοπούλου
Γιόλα Χατζή
Το έργο
Δεν
είναι πολλά τα κοινωνικά φαινόμενα που έμειναν αναλλοί-ωτα στο
πέρασμα ενός αιώνα. Εντελώς απείραχτα ωστόσο από το 1902 που
γνώρισαν τα φώτα της σκηνής, έχουν διατηρηθεί τα πρόσωπα του «Βυθού»
του Μαξίμ Γκόρκυ.
Όπως κι αν τους χαρακτηρίσεις, Λούμπεν, Άστεγους, Απόκληρους, Κλοσάρ,
Κατακάθια, Απόβλη-τους, Εξαθλιωμένους, Αποδιωγμέ-νους, Τρωγλοδύτες,
Περιτρίμματα, είναι οι ίδιοι σε όλες τις εποχές και τις κοινωνίες.
Αυτούς τους ναυαγισμένους με την διαχρονική παρουσία κεντράρει η
φετινή επιλογή του θεάτρου «Τόπος Αλλού».
«Ανεβάζοντας τον "Βυθό" του Γκόρκι συνοψίζουμε πολλές καταγγελίες
για τα ποικίλα κοινωνικά συστήματα που όλα ανεξαιρέτως παράγουν στις
κοινωνίες τους, Βυθούς και ανθρώπους που ζουν στον πυθμένα τους.
Ιδιαίτερα σήμερα, οι τάξεις αυτές των ανθρώπων αυξάνονται και
πληθύνονται και το φαινόμενο της φτώχειας και της εξαθλίωσης
εντείνεται, καθώς οι ψαλίδες της ανισότητας μεγαλώνουν.
Οικονομολόγοι και κοινωνιολόγοι επισημαίνουν πως οι ανέστιοι
αποτελούν μια βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια του καπιταλισμού.»
Εξάλλου τα νυχτερινά άσυλα, όπως αυτό του Μίσκα Κοστιλιέφ στο «Βυθό»
είναι και καταφύγια παντός «κακού». Άνθρωποι βίαιοι, αλκοολικοί,
απελπισμένοι που επιζητούν απεγνωσμένα να σχετιστούν, να αγαπηθούν
και να αγαπήσουν, να επικοινωνήσουν, να πιστέψουν για να αποκτήσουν
αιτιολογία ύπαρξης. Σε ένα τέτοιο χώρο μας βάζει ο Γκόρκι και
συναντάμε έναν κόσμο που διασταυρώνεται, συγκρούεται και αγωνιά με
πάθη, πόθο, σαρκασμό και συχνά με χιούμορ. Άλλωστε είναι
αναμφισβήτητο πως η ζωή έχει δύο όψεις, την τραγική και την κωμική
που συνυπάρχουν η μια μέσα στην άλλη
